محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)

880

دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)

« فَما أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ وَ الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ وَ إِذا ما غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ وَ الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ وَ الَّذِينَ إِذا أَصابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ » « 1 » « پس آنچه به شما عطا شده است ، متاع زودگذر دنياى فانى است ، ولى پاداش‌ها و مواهبى كه نزد خداست ، بهتر و پايدارتر است ، براى كسانى كه ايمان آورده‌اند و بر پروردگارشان توكّل مىكنند ، براى كسانى ( بهتر و پايدارتر است ) كه از گناهان بزرگ و اعمال زشت اجتناب مىكنند و هنگام خشم مىبخشند و آنها كه دعوت پروردگارشان را اجابت كرده و فرمان‌هاى او را از جان و دل پذيرفته‌اند و نماز را برپا داشته‌اند و كار آنها به طريق شور و مشورت صورت مىگيرد و از آنچه به آنها روزى داده‌ايم ، در راه خدا انفاق مىكنند و هرگاه ستمى به آنان رسد ، تسليم ظالم نمىشوند و از ديگران يارى مىطلبند ، كيفر بدى مانند آن است ، ولى اگر كسى عفو و اصلاح كند ، اجر و پاداش او بر خداست ، خدا ستمگران را دوست نمىدارد . » « مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ » « 2 » « محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرستادهء خداست و كسانى كه با او هستند ، در برابر كفّار سرسخت و شديدند و در ميان خود مهربانند ، پيوسته آنها را در حال ركوع و سجود مىبينى ، آنها همواره فضل خدا و رضاى او را مىجويند ، نشانه‌هاى آنها در صورتشان از اثر سجده نمايان است . اين توصيف آنان در تورات است . » « إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ » « 3 » « مؤمنان واقعى تنها كسانى هستند كه به خدا و رسولش ايمان آورده‌اند و سپس هرگز شكّ و ريبى به خود راه نداده‌اند و با اموال و جان‌هاى خود در راه خدا جهاد كرده‌اند ، چنين كسانى راستگويانند . » « إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُحْسِنِينَ كانُوا قَلِيلًا مِنَ

--> ( 1 ) - شورى ( 42 ) آيهء 40 - 36 . ( 2 ) - فتح ( 48 ) آيه 29 . ( 3 ) - حجرات ( 49 ) آيه 15 .